Βιωματικές δράσεις: Αφηγηματικά εικαστικά έργα
Πάολο Ουτσέλλο

«Facebook, η σελίδα του Ουτσέλλο»: Έργο των μαθητών του Β1 (επάνω)
Ο Πάολο Ουτσέλλο (1397 - 1475)  ήταν πρωτοπόρος ζωγράφος της πρώιμης Αναγέννησης στην Ιταλία.  Ήταν παθιασμένος με την προοπτική και προσπαθούσε να δώσει την αίσθηση του βάθους στα έργα του, ενώ οι προγενέστεροι τη χρησιμοποιούσαν για την αφήγηση διαφορετικών ή διαδοχικών σκηνών.  

Σχολικό έτος: 2015-2016
Καθηγήτρια: Μαργαρίτα Σταυράκη
Μαθητές: Θ. Παπαδοπούλου, Β. Τσακαλάκος, Β. Τσέλα, Γ. Πανταζής (Β3)
Μία από τις πιο γνωστές ιστορίες με δράκοντες είναι η γνωστή μάχη του Άγιου Γεωργίου.

Υπήρχε κάποτε ένας φτερωτός πελώριος δράκοντας με μακριά σπειρωτή ουρά και πράσινα λέπια. Ο δράκος αυτός ζήταγε κάθε τόσο να του δίνουν δυο νεαρά κορίτσια για τροφή και είχε γίνει έτσι ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής. Οι ντόπιοι αγρότες μην αντέχοντας αυτές τις απώλειες, διαμαρτύρονταν συνεχώς στον βασιλιά τους, αλλά και αυτός έμοιαζε ανήμπορος να αντιμετωπίσει τον φοβερό δράκο . Ώσπου έφτασε το πρωιν, που ήρθε η σειρά της ίδιας της κόρης του βασιλιά. Η όμορφη Αλκυόνη  δέθηκε όπως όλες οι προηγούμενες κοπέλες στον ξύλινο στύλο και  περίμενε τον φρικτό της θάνατο.

Έτσι δεμένη στον στύλο και απορροφημένη στις μακάβριες σκέψεις της άκουσε ποδοβολητά αλόγου να πλησιάζουν. Γύρισε τρομοκρατημένη το κεφάλι της, για να δει τι ή ποιος τα προκαλούσε, και αντίκρισε έναν ψηλό ιππότη με ασημένια πανοπλία, που στον άσπρο θώρακά του υπήρχε ένας ερυθρός σταυρός. Η πριγκίπισσα βλέποντας στο πρόσωπό του τον σωτήρα της δεν δίστασε να του εξηγήσει αμέσως την κατάσταση στη οποία ήταν μπλεγμένη.
Ο Γεώργιος την άκουσε καλά και κατάλαβε. Στα μάτια του ο δράκοντας ενσάρκωνε το κακό και όλα για τα οποία είχε πολεμήσει. Μέσα από τα πολλά ταξίδια του σε πολλές μακρινές και αφιλόξενες περιοχές ο Γεώργιος είχε έρθει αντιμέτωπος με αναρίθμητους εχθρούς, τρομακτικά θηρία και δύσκολες καταστάσεις.

Ο δράκος πλησιάζε, ο Γεώργιος γύρισε σε θέση μάχης και με μια τρομερή κραυγή που διαπέρασε τον αέρα, η λόγχη του έσκισε το στόμα του δράκου βγαίνοντας από το πίσω μέρος του λαιμού του. Εκείνη την στιγμή πλησίασε η πριγκίπισσα με ανακούφιση και ευχαρίστησε τον Γεώργιο με όλη της την καρδιά.

Ο βασιλιάς υποσχέθηκε στον Γεώργιο πως, αφού έσφαξε τον δράκο, αυτός και οι υπήκοοί του θα βαφτίζονταν χριστιανοί. Έτσι και έγινε: ο ιππότης τους απάλλαξε από τον τύραννό τους και ο βασιλιάς κράτησε την υπόσχεσή του. Αφού χαιρέτησε την πριγκίπισσα, ο Γεώργιος συνέχισε τον δρόμο του που σύντομα θα τον οδηγούσε να γίνει μάρτυρας του χριστιανισμού.